Encyklopedia Ustronie Morskie




Ustronie Morskie - wieś letniskowa położona nad Morzem Bałtyckim w zachodniopomorskiem, powiat kołobrzeski, gmina Ustronie Morskie, przy drodze krajowej nr 11 pomiędzy Kołobrzegiem i Koszalinem. W skład sołectwa "Ustronie Morskie" wchodzą również miejscowości Grąbnica i Wieniotowo. Integralną częścią wsi są także: Chróstowo, Krasnobrzeg, Stęszyce.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.

Dane ogólne:

Wieś o charakterze typowo turystycznym. Większość zakładów, hoteli i punktów gastronomicznych oferuje swoje usługi tylko w sezonie letnim. Dojazd samochodem ze wschodu przez Koszalin drogą do Kołobrzegu, z zachodu odwrotnie.

W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Ustronie Morskie.

Ustronie Morskie to jedna z bardziej znanych miejscowości turystyczno-uzdrowiskowych polskiego wybrzeża. Bogata oferta miejsc noclegowych[potrzebne źródło] w hotelach, pensjonatach, domach prywatnych i kempingach zróżnicowana jest pod względem cen, dając turystom możliwość wyboru.

Ciekawsze miejsca: jednonawowy kościół neogotycki z 1984 r., dom kultury z biblioteką (liczba woluminów przekracza 30 tys.) i galerią, park nadmorski, molo, przystań rybacka, plaża w roku 2006 bardzo ładnie[styl do poprawy] odtworzona (była zniszczona), muszla koncertowa, kino (czynne okresowo), stadion sportowy, kawiarenka internetowa. Liczne restauracje, kawiarnie, ogródki piwne, smażalnie ryb i dyskoteki. W niewielkiej odległości od centrum Ustronia znajdują się, skrajnie zaniedbane umocnienia wojskowe z okresu PRL; w nadmorskich lasach ukryte są potężne schrony i działobitnie.

Historia:

Do końca XIX w. wieś rybacka. W okresie powstawania kąpielisk i sanatoriów powoli nabierała charakteru miejscowości wypoczynkowej. Dynamiczny rozwój miejscowości rozpoczął się z chwilą oddania do użytku linii kolejowej Koszalin-Kołobrzeg w roku (1899), co umożliwiło łatwy dojazd ze Szczecina i Berlina. Uprawnienia gminy wieś uzyskała w roku 1905. W tym czasie zbudowano istniejący do dziś (obecnie kompletnie zdewastowany i zrujnowany) Pałac Nadbrzeżny.

Liczba gości stale rosła - w roku 1899 zanotowano 360, w roku 1905 - około 1200, na krótko przed I wojną światową ok. 3000. W latach 20. XX wieku miejscowość była już jednym z bardziej znanych kąpielisk w Niemczech. W roku 1939 mieszkało tu 1681 stałych obywateli w przeszło 400 gospodarstwach.

Od 1945 należy do Polski, początkowo nosiło nazwę Ustronie Nadmorskie. W okresie ostatnich kilku dziesięcioleci rozwinęła się baza turystyczno-wypoczynkowa, powstała duża liczba ośrodków wypoczynkowych i obiektów sanatoryjnych. W latach pięćdziesiątych XX w. w ramach budowy systemu obrony wybrzeża w nadmorskim lesie na wschód od miejscowości powstały cztery stanowiska baterii artylerii nadbrzeżnej. Powstała 31 Bateria Artylerii Stałej. Na żelbetonowych podstawach zamontowano cztery sowieckie działa kalibru 130 mm. Miały one bronić dostępu do kołobrzeskiego portu. W latach 1961 - 1965 jednostkę skadrowano, na początku lat 70. wycofano ze służby, a działa pozostawiono samym sobie. Natomiast nieco dalej na wschód, tuż za rzeką Czerwoną na pozostałościach poniemieckich dróg i budowli ośrodka rehabilitacyjnego Luftwaffe zbudowano stanowiska ogniowe 42. Dywizjonu Rakietowego 26. Gryfickiej Brygady Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. W 1995 dywizjon rozformowano. W 1996 roku obiekty przejęła Baza Techniczna Marynarki Wojennej.

Gmina Ustronie Morskie to gmina wiejska w województwie zachodniopomorskim, w północno-wschodniej części powiatu kołobrzeskiego. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie koszalińskim.

W skład gminy wchodzi 6 sołectw: Gwizd, Kukinia, Kukinka, Rusowo, Sianożęty oraz Ustronie Morskie.

Przyroda i turystyka:

Gmina leży na Równinie Białogardzkiej nad Morzem Bałtyckim. Nadmorskie wsie Ustronie Morskie i Sianożęty stanowią podstawę turystyki w gminie. Nieopodal wsi Bagicz do niedawna działało lotnisko wojskowe. Tereny leśne zajmują 27% powierzchni gminy, a użytki rolne 57%. Na terenie gminy działa 120 pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych, gospodarstw agroturystycznych, kwater prywatnych, kempingów i pól namiotowych.

Pomniki przyrody:

a) dąb szypułkowy:

- Bolesław - obwód: 680 cm, wysokość: 37 m, wiek: ok. 800 lat,

- Warcisław - obwód: 720 cm, wysokość: 37 m, wiek: ok. 640 lat.

Komunikacja:

Przez gminę prowadzi droga krajowa nr 11 łącząca Ustronie Morskie z Kołobrzegiem (11 km) oraz przez Będzino (16 km) z Koszalinem (31 km).

Ustronie Morskie uzyskały połączenie kolejowe w 1899 r. po wybudowaniu odcinka łączącego Kołobrzeg z Koszalinem (wcześniej Kołobrzeg uzyskał połączenie przez Goleniów ze Szczecinem). Odcinek Kołobrzeg- Koszalin został zelektryfikowany w 1988 r. Obecnie w gminie czynne są 2 stacje: Ustronie Morskie i Łasin Koszaliński.

W gminie czynny jest 1 urząd pocztowy: Ustronie Morskie (nr 78-111).

W lipcu i sierpniu działa obsługiwana przez kołobrzeską komunikację miejską specjalna linia sezonowa U, dzięki której można dojechać z Kołobrzegu do Ustronia Morskiego i z powrotem.

Źródło: Wikipedia